04.05.18 – 15.06.18

The Memory Appendix

THE MEMORY APPENDIX

‘Time…was by far the most artificial of all our inventions, and in being bound to the planet turning on its own axis was no less arbitrary than would be, say, a calculation based on the growth of trees or the duration required for a piece of limestone to disintegrate, quite apart from the fact that the solar day which we take as our guideline does not provide us any precise measurement, so that in order to reckon time we have to devise an imaginary […]’
W.G. Sebald ‘Austerlitz’


De kunstenaars in The Memory Appendix onderzoeken in hun films de relatie tussen tijd en herinnering. Hoe wij, door ons te herinneren, betekenis geven aan onze ervaringen als individu, als partner, als onderdeel van de samenleving. Iedereen ervaart zijn eigen tijd en daardoor zijn eigen waarheid. Een waarheid die nooit absoluut wordt omdat er in herinnering geen zekerheid is. De waarheid fluctueert en wordt aangevuld met verhalen, twijfel, interpretatie of verbeeldingskracht.

In The Memory Appendix zijn alle werken tijdgebonden. Elke film onderzoekt de relatie tussen tijd en herinnering. Hoe wij, door ons te herinneren, betekenis geven aan onze ervaringen.
In Bojan Fajfrić’s film Unfinished Business (2017) neemt zijn vader de rol van de kunstenaar op zich en verbeeldt zowel een mogelijke toekomst als een alternatieve versie van het verleden. Het atelier wordt een filmset waarin de dagelijkse routine van de kunstenaar een choreografie vormt in een poging grip te krijgen op zijn verlangens en trauma’s.

Op een vergelijkbare manier neemt Maija Blåfield in On Destruction and Preservation (2017) onze angsten en verlangens in relatie tot eindigheid onder de loep. In ogenschijnlijk losstaande, maar evengoed verbonden tableaus luidt de film indirect ook een nieuw begin in. Een begin dat alleen vorm kan krijgen als we geconfronteerd worden met hoe wij het verleden en het heden begrijpen. Pas als het verhaal verteld is, kunnen we beginnen met het ons te herinneren.

Arthur Kleinjan's Above Us Only Sky (2017) speelt een soortgelijk spel met herinnering en associatie. De surrealistische logica, de herhaling en de rol van het toeval in het verhaal, geven ruimte aan verbeelding en speculatie. De raadselachtige, imposante beelden van natuurlijke, destructieve krachten roepen een cyclisch besef van tijd en ruimte op waarin ons lot lijkt bepaald.

In Emilio Moreno's Stone Acrobatics (2015) wordt onderzocht hoe de waarde van een gebouw wordt gedefinieerd. Een kerk die ooit in zijn geboorteplaats in Spanje stond, wordt steen voor steen verplaatst naar New York. Blijft de betekenis en de waarde van het gebouw gelijk na die verplaatsing? Hebben architectuur en stenen hetzelfde gewicht als taal in het construeren van ons verleden, heden en toekomst?

 

MET
Maija Blåfield, Emilio Moreno, Arthur KleinjanBojan Fajfrić

OPENING
4 mei 2018
17.00 – 19.00 uur

TENTOONSTELLING
5 mei – 15 juni 2018
Ma – vrij 9.00-17.00 uur

 

Beeld: Maija Blåfield, On Destruction and Preservation (2018), film still

Nieuwsbrief

Van Eyck Academie

×
Hierbij geef ik me op voor de Van Eyck nieuwsbrief